
مدیرانی که «آرمانگرا» بودند و «واقع گرا» شدند
«آرمانگرایان» با «مدیران» و «برنامه ریزان» مشکل دارند. مشکل هم در این است که «مدیران» در «عرصه عمل» هستند و «آرمانگرایان» بر «کرسی نظر». «مدیران» می گویند «آرمان»ها به درد «سخنرانی» می خورند و «قابلیت اجرا» ندارند. و آرمانگرایان بر اصالت آرمانها اصرار می ورزند. به زعم مدیران، «اداره ی جامعه» کاری است کاملاً علمی…